Message

Column - 'Hoe versta ik mijn kind'

Afspraken maken

Afspraken maken met je kinderen hoe doe je dat? Hoe ga je er mee om? Houden zij zich er aan? En als ze zich er niet aan houden, wat doe jij dan als ouder, als opvoeder? Wat mij opvalt, is dat er vaak afspraken gemaakt worden op basis van het verleden, dan wel de toekomst. En dat is jammer want voor je het weet, vergeet je waar het om gaat namelijk handvatten bieden voor je kind.

Afspraken zijn eigenlijk structuur en leidend beginsel in één. Ze geven grenzen aan maar vooral ook het waarom.

De valkuil toont zich op het moment dat je merkt dat je kind zich er niet aan houdt of dat er geharrewar is tussen jou en je kind. En voor je het weet sta je als ouder te roepen: ‘het is ook altijd weer het zelfde liedje; je leert ook nooit; hoe vaak heb ik je wel niet gezegd, etc..’ Of je houdt je kind doemscenario’s voor. Over al het ergs wat hem of haar kan over komen. Vanuit je eigen angst, onzekerheid en onvermogen. Maar waarschijnlijk was de afspraak op zich niet zo handig en had het geen raakvlak met de belevingswereld van je kind.

Zo heb ik een keer een vergadering van ouders meegemaakt om gezamenlijk afspraken te maken voor de kinderen over het gebruik van het buurthuis. Er zou overlast zijn. Op de vraag hoe vaak dit per maand voor kwam, kon geen antwoord worden gegeven. Sterker, het waren geen verhalen van nu. Het bleek te gaan om feestjes uit het verleden, van kinderen die niet eens meer in de wijk woonden. En de vraag: welke maatregelen gaan we nemen? werd gebaseerd op mogelijke toekomstige doemscenario’s. In de praktijk betekende dat, dat de afspraken die uiteindelijk werden gemaakt geen enkele betekenis hadden.

Ik hanteer het principe: maak afspraken om wat er ‘nu’ speelt, leg de nadruk op inhoud en kijk regelmatig of de afspraak nog waarde heeft. Als blijkt dat het een loze afspraak wordt, kan het aan jezelf, het kind maar vooral ook aan de afspraak zelf liggen. Met verwijten (onvermogen) en strenger (meer structuur) kom je dan al snel van de regen in de drup.

Zoeken naar andere mogelijkheden en een nieuwe waarde voor je kind (bijvoorbeeld meer eigen verantwoordelijkheid) geeft meestal een beter resultaat. Is de afspraak echt en oprecht dan zal het lukken. Je kind ziet de waarde ervan en als ouder lukt het je om er consequent mee om te gaan.

Heeft u een vraag of wilt u reageren? Mail naar This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Edith Speelberg (48) is kunstzinnig therapeut en moeder van twee kinderen waarvan de jongste meervoudig gehandicapt is. Elke maand beschrijft ze een voorbeeld uit de praktijk wanneer zorg of opvoeding van je kind (even) niet vanzelfsprekend loopt.